Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5397 K.2015/12499

Taraflar arasında görülen davada Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.02.2014 gün ve 2013/71-2014/125 sayılı kararı bozan Daire’nin 17.11.2014 gün ve 2014/9857-2014/17754 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı sigorta şirketi tarafından yangın rizikolarına karşı teminat altına alınan davalı P...A.Ş.’ye ait fabrikada çıkan yangın sonucu müvekkilinin davalı P... emanet olarak verdiği 120.000 kg fındığın da yandığını ileri sürerek, 489.485,60 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı P... vekili, müvekkili ile davacı arasında ariyet sözleşmesinin mevcut olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı sigorta vekili, poliçede 3. kişiye ait emtia yönünden teminat verilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 17.11.2014 gün 2014/9857 Esas, 2014/17754 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.