Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5486 K.2015/13115

Taraflar arasında görülen davada ....Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/11/2012 tarih ve 2008/771-2012/266 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalılar arasında imzalanan 14.09.1998 tarihli kredi sözleşmesine göre davalı B.. Ö..'e 2.500 TL tüketici kredisi kullandırılmış gibi işlem yapıldığını, davalı şirket ve diğer davalıların bu sözleşmeyi kefil olarak imzalamışlarsa da esasen davalı şirketin kendisine kredi temin etmiş olduğunu, bu nedenle kredi borcundan asıl borçlu olarak sorumlu olduğunu, ihtarnameye rağmen borcun ödenmediğini, asıl alacak ve eklentileri ile birlikte borcun 16.448,51TL'ye ulaştığını ileri sürerek, bu miktarın asıl alacağa işletilecek %180 tememrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, söz konusu kredi borçlarının tamamının ödendiğini, 15.06.1999 tarihi itibari ile şirket çalışanlarının hiçbir borcu kalmadığına dair bankadan ibraname verildiğini, kredinin teminatı olarak konulan ipoteklerin de kaldırıldığını, müvekkillerinin banka çalışanlarının verdiği zarardan sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı müflis şirket yönünden Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/216 esas sayılı dosyasında kayıt kabul davası açıldığından bu davanın konusunun kalmadığı, davacı banka kayıtları ile borcun ödendiğinin sabit olduğu gerekçesiyle, davalı müflis şirket yönünden konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.