Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5608 K.2015/6408

Mardin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/01/2015 tarih ve 2015/15-2015/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, müvekkili bankanın 30/12/2015 vadeli 20.000-TL bedelli çekin hamili olduğunu, borçluların mallarını kaçırma ihtimaline binaen yapacakları icra takibinin sonuçsuz kalmaması açısından aleyhine ihtiyati haciz istenenlerin taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati haciz isteyen banka tarafından usulüne uygun olarak harcı yatırılarak açılmış ihtiyati haciz talebi bulunmadığı gerekçesiyle; taleple ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz kararı verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, usulüne uygun olarak harcı yatırılarak açılmış ihtiyati haciz talebi bulunmadığı gerekçesiyle talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilmişse de 5230 Sayılı P. TAŞ.’nin Türkiye H.

Bankası A.Ş.’ne Devri ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun’un 11. maddesi uyarınca 4603 Sayılı Kanun’a tabi bankalarca yeniden yapılandırma sürecinde açılmış veya açılacak davalarda yargı harcından muafiyet getirilmiş olup alacaklı Banka vekili de temyiz dilekçesinde ihtiyati haciz istemine dayanak gösterilen çekin müvekkili Banka tarafından kullandırılan kredinin tahsiline yönelik olarak verildiğini ileri sürmüştür.

Bu durumda ilgili kredi sözleşmesi ve ekleri celbedilerek ihtiyati haciz istemine mesnet teşkil eden çekin alacaklı Bankaya kredi alacağının tahsili amacıyla verilip verilmediği üzerinde durularak ilgili yasa hükmü de değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken anılan hususların nazara alınmaması doğru olmamıştır.

Ayrıca, Harçlar Kanunu'nun 30'uncu maddesinde peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmayacağı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409'uncu maddesinde gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulmasının, noksan olan harcın ödenmesine bağlı olduğu,

aynı Kanun'un 32'nci maddesinde de yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılmayacağı düzenlenmiş olup mahkemece anılan yasal düzenlemeler doğrultusunda işlem yapılmaksızın yazılı gerekçeyle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.