Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/574 K.2015/1732

Taraflar arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2013 gün ve 2013/45-2013/564 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 16.12.2013 tarihi itibariyle 1.820,00 TL'dir.

Dava dilekçesinde, 280,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesi istenilmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece kabul edilen miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmaktadır.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.