Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/5782 K.2015/13798

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/06/2012 gün ve 2010/461-2012/341 sayılı kararı bozan Daire’nin 04/06/2013 gün ve 2012/13671-2013/11615 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış “......” markasının tescilli olduğunu ve bu marka ile hizmet verdiğini, davalının “Ç........” adı altında müvekkilinin işkolu alanında faaliyet gösterdiğini, kullanımının müvekkili markasına tecavüz teşkil ettiğini, müvekkilini maddi ve manevi zarara uğratacağını ileri sürerek, davalının markaya tecavüz ve haksız rekabetinin tespitini, önlenmesini, “........” unvanını kayıtlardan çıkartılmasını, men edilmesini, 556 sayılı KHK'nın 66/a ve 67. maddeleri uyarınca 5.000 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının markaya tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespiti ile önlenmesi, “İkram” unvanının kayıtlardan çıkartılarak kullanmadan men edilmesi talebinin reddine, 1.456,28 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve yargılama sırasında davalı adına tescil olunan 2010/09243 sayılı “.........” markasının 43. sınıf yiyecek ve içecek sağlanması hizmetlerini kapsamamasına, yine halen başvuru aşamasında olduğu anlaşılan 2010/04390 sayılı “.......” markasının da 43. sınıf geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil), hayvan bakım evleri hizmetleri için başvurusunun devam ettiğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.