Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/6258 K.2015/13736

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/12/2014 tarih ve 2014/33-2014/313 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Türk Patent Enstitüsü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan S.. Ş..’nin müvekkilleri şirketin tescilli markalarında esas unsur durumunda bulunduğu “T..” ibaresi ile iltibas yaratacak şekilde birebir aynı unsuru ihtiva eden “T.. M... S....” markasının 2011/49822 kod numarasıyla TPE’ye marka tescil başvurusunda bulunduğunu, bu başvurunun, tescil edilmek üzere Resmi Marka Bülteni'nin 12.01.2012 tarihli ve 197 sayılı nüshasında ilanına müvekkilleri şirket tarafından, diğer Davalı T..

B.. nezdinde, itiraz edildiğini, itirazlarının red edildiğini, bu karar üzerine, Davalı Enstitü'nün "Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu" nezdinde 07.03.2013 tarihinde yeniden itiraz ettiklerini, bu itirazın, 2013-M-7357 sayılı Kararı ile red edildiğini, davaya konu "T.. M..

S....." markasında, esas unsurlardan biri durumunda olan "T..." İbaresi ile müvekkillerine ait T.. unsurlu markaların, davalı enstitünün kararının aksine, görsel, işitsel ve anlamsal olarak birebir aynı olduğunu, müvekkilleri şirket adına T.. ibaresi ile başlayıp değişik ibareleri ihtiva eden birçok tescilli markanın mevcut olduğunu, dava konusu markayı gören kişilerce bu markanın, müvekkillerinin markalarının serisi niteliğinde algılanacağını ileri sürerek,

Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2013-M-7357 sayılı kararının iptalini, davalı adına 2011/49822 numara ile İşlem gören marka başvurusunun tescile bağlanması halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, açılan davanın yerinde olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu söyleyerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 2004 12877 sayılı markası ile davalı markası arasında KHK 8/1-b maddesi anlamında benzerlik olduğu, dolayısıyla davacının bu markası ile davalı markası arasında “Dergi, kitap, gazete v.b. yayımlama hizmetleri.

Film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri” yönünden KHK 8/1-b maddesi anlamında iltibas oluştuğu, davacı markalarının KHK 8/4 maddesi anlamında tanınmış olduğu, ancak davalı markasının “Eğitim ve öğretim hizmetleri. Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri. Haber muhabirliği hizmetleri, foto-muhabirliği hizmetleri. Fotoğrafçılık hizmetleri.

Tercüme hizmetleri.” nde kullanılması halinde KHK m. 8/4 maddesinin şartlarının oluşmayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK'nın 05/12/2013 tarih 2013-M-7357 sayılı kararının Dergi kitap gazete ve başka yayınlama hizmetleri film televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri yönünden iptaline, diğer sınıflar yönünden talebin reddine, hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı Türk Patent Enstitüsü vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.