Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/6328 K.2015/13141

Taraflar arasında görülen davada 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/03/2013 gün ve 2011/215-2013/77 sayılı kararı onayan Daire’nin 07/04/2014 gün ve 2013/17348-2014/6704 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 29/04/2010 tarihinden bu güne kadar %50 oranında diğer hissedarı olan davalı M..

B.. tarafından yönetildiğini, davalının müvekkilini iş yerine sokmadığını, kanunen tutulması gereken defterlerin mevcut olmaması ve intizamsız bir suretle tutulması sonucu açıkça şirketin zarara uğramasına sebebiyet verdiğini, müvekkilinin bilgisi olmadan şirketin merkezini değiştirdiğini ve şirketin önceki adresinde başka bir firma adı altında mağazacılık faaliyetine devam ettiğini, böylece şirketi fiilen işlevsiz hale getirdiğini, vergi borçlarını ödemeyerek şirketi cezalı duruma düşürdüğünü, ...

2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/70 esas sayılı dosyası ile şirketin tasfiyesi için dava açtığını ancak bu davanın sonucunun beklenilmesine gerek bulunmadığını ileri sürerek 150.000 TL tazminatın faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. B.. vekili, davanın reddini istemiş, diğer davalı cevap vermemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.