Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/6694 K.2015/13526

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2014 gün ve 2013/163-2014/169 sayılı kararı onayan Daire’nin 14/01/2015 gün ve 2014/14085-2015/319 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin J... ibareli 38 ve 42. sınıf hizmetleri içeren 2004/30757 sayılı tanınmış marka ile J...., J..... E..., J...F... ve J.....

J.....C... marka tescil başvurularının sahibi olduğunu, eskiye dayalı hak sahipliğinin müvekkilinde olduğunu, 16. sınıf ürünler için uzun yıllardan buyana jetmil ibaresinin kullanıldığını, 28, 35, 36, 39 ve 41. sınıf ürün ve hizmetler bakımından müvekkilinin kullanım önceliğinin bulunduğunu, davalının kötüniyetli olarak 9, 16, 28, 35, 36, 39 ve 41. sınıf ürün ve hizmetleri içeren J..... ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın YİDK’nın 2013/M-3171 sayılı kararı ile kısmen kabul edilerek davalının başvurusunun 9 ve 39. sınıf ürün ve hizmetler için kısmen reddedildiğini,

kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek ilgili YİDK kararının iptaline ve davalı marka tescil başvurusunun bütün sınıflar bakımından reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; YDİK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı N.. Ç.., kullanımda öncelik hakkının kendisinde olduğunu, 1999 yılından beri söz konusu markayı kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 14.01.2015 gün 2014/14085 E, 2015/319 K sayılı ilamıyla onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.