Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/7288 K.2015/9381

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 tarih ve 2010/493-2013/690 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından icra takibine konu edilen fatura konusu antrepo hizmetinin müvekkiline verilmediğini, söz konusu malların süresi içerisinde gümrükten çekilmediği için tasfiyeye tabi tutulduğunu, tasfiyeye kalan malların devlet malı haline geldiğinden ambar hizmeti verilen mallar nedeniyle alacağın devletten istenmesi gerekirken müvekkilinden istenilmesinin hukuka aykırı olduğunu, buna rağmen müvekkilinin haciz baskısı ile takibe konu borcu ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, müvekkilinden hukuka aykırı olarak tahsil edilmiş olan toplam 7.937,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte istirdadına ve davalı aleyhine %40 tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'i ve derdestlik itirazında bulunmuş, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Gümrük Kanunu'ndaki yasal düzenlemeler de dikkate alındığında davalının antrepo ücretini davacıdan tahsili isteminin yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.