Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/7355 K.2016/622

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/10/2013 gün ve 2012/569-2013/765 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/06/2014 gün ve 2014/4345-2014/10882 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 15.03.2007 tarihli, 25 O 404/05 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, tenfizi istenen gıyabi kararın davalıya veya vekiline tebliğ edildiğine dair evrak bulunmadığı, kesinleşmemiş ilamın tenfizinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemiz'ce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.