Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/7409 K.2016/621

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/05/2014 gün ve 2014/184-2014/309 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 04/02/2015 gün ve 2014/15561-2015/1274 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, .... tarafından gönderilen askeri mühimmatın ....'dan ....’ne taşınması işini üstlendiğini, taşıma sırasında 25.10.2005 tarihinde ... sınır kapısına gelindiğinde, 20 araçlık tır filosundan 6 aracın ...'dan geçmesine izin verildiğini ancak 14 aracın geçmesine izin verilmediğini, araçların ...'dan transit geçmeleri için gerekli izinlerin alınmaması nedeniyle müvekkilinin kusuru olmaksızın 52 gün beklenildiğini ileri sürerek, araç başına günlük 130,00 USD üzerinden 52 günlük bekleme bedeli olan 94.640 USD’nın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu bekleme süresinin 13 adet tır aracı için 44 gün, 1 adet tır aracı için 34 gün olduğunu, ancak davacı yanın idari şartname uyarınca hiçbir talepte bulunamayacağını, davacının kendi yükümlülüklerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak; davacının günlük 130 USD talep etmiş olduğu ve davayı ıslah etmemiş olduğu, belgelenen bekleme süresinin 606 gün olduğu, bu durumda 606x130 USD karşılığı 78.780 USD bekleme ücreti talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 78.780 USD'nin 02.02.2006 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca uygulanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce harç yönünden düzeltilerek onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, mahkemece hüküm fıkrasının üçüncü cümlesinde davalı hazine harçtan muaf olduğundan davacıdan tahsil edilen karar ve ilam harcının iadesine karar verilmiş olmakla davacı tarafça yatırılan 1.726,70 TL harcın da davacıya iadesinin gerekmesine göre, davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.