Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/7529 K.2015/9199

Taraflar arasında görülen davada Kuşadası Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/06/2014 tarih ve 2014/192-2014/342 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden S.. B..'a ait pasaportun vize işlemleri için diğer müvekkili tarafından davalı şirket aracılığıyla İrlanda Cumhuriyeti'nin Ankara Büyükelçiliği'ne gönderildiğini, kaza neticesinde davalının aracının yandığını, müvekkillerinin yanan pasaportu yeniden çıkartmak için masraf yaptıklarını, ailece yapılması planlanan yurt dışı seyahatinin ve müvekkillerinden S..

B..'ın İrlanda seyahatinin iptaline, bundan dolayı da otel ve ulaşım için yaptıkları harcamaların yanmasına sebep olabilecek bu durum karşısında hem maddi hem de manevi zarara uğratıldıklarını ileri sürerek, her bir müvekkili için ayrı ayrı olmak üzere 2.000 TL manevi tazminatın ve 637 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, tazminat talepleri hakkında verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm tesisine yer olmadığına, maddi tazminat talebi yönünden 440 TL vekalet ücretinin davacılardan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma ilişkisine dayalı maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Davacı vekili maddi tazminat yönünden 637 TL'nin tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 577 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline dair hüküm kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve maddi tazminat talebi yönünden davalı yararına 440 TL vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir.

Ancak hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2. maddesi uyarınca hükmedilen vekalet ücreti kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Davacının maddi tazminat talebinin 60 TL'si reddedildiğine göre davalı yararına 60 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 440 TL olarak tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.