KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/7827 E., 2016/1159 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2016
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.06.2014 gün ve 2012/211-2014/247 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.02.2015 gün ve 2014/16616-2015/2288 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin giyim eşyaları ve kumaş üreterek tekstil sektöründe faaliyette bulunduğunu, ticaret unvanında da yer alan "..." ibareli markası altında bu faaliyetlerini sürdürdüğünü, bu ibarenin ...nezdinde 30.09.2003 tarihinden itibaren tescilli olduğunu, bu tescile dayalı olarak Türkiye'de de 11.02.2004 tarihinden beri tescilli olarak korunduğunu, davalının ise "..." ve "...+Şekil" ibareli markaları adına tescil ettirdiğini, söz konusu markaların, müvekkili adına tescilli markaya benzediklerini ve iltibas tehlikesi yarattıklarını ileri sürerek, davalı adına tescilli markaların hükümsüzlüklerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin 2000 yılından beri ev tekstili alanında faaliyet gösterdiğini, "..." markasının, şirket yönetim kurulu başkanının kızlarının isimlerinin ilk hecelerinden oluştuğunu, müvekkili adına tescilli markalar ile davacı markası arasında benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/7827, K. 2016/1159, 9 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama