Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/8071 K.2016/1511

...

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2014 gün ve 2013/248-2014/150 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/02/2015 gün ve 2014/17112-2015/1782 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin "..." ibaresinin marka olarak tescili için yaptığı başvuruya, 556 sayılı KHK'nın 7/1-c ve 7/1-f maddelerini gerekçe göstererek yaptıkları itirazın nihai olarak reddedildiğini, oysa tasviri olan "... ibaresinin tüm toplumun kullanımına açık olması gerektiğini, ibarenin markada esas unsur olarak kullanıldığını, başvurunun halkı yanıltıcı nitelik taşıdığını ileri sürerek, ... YİDK'nın 2013-M-3113 sayılı kararının iptalini ve davalı markasının sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kararın hukuka uygun olduğunu savunmuştur.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin "..." markasının münhasır marka sahibi olduğunu, markanın tanınmış marka statüsünde bulunduğunu, markanı bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, "..." markasıyla karşılaşan tüketicilerin "... ibaresini esas unsur olarak algılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.