Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/8636 K.2015/10771

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2014 tarih ve 2014/960-2014/1024 sayılı kararı onayan Dairenin 28.04.2015 gün, 2015/1998 – 2015/5949 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacı vekili, Almanya Frankfurt am Main Eyalet Mahkemesi tarafından verilen 19.09.2012 tarih ve 2-12 O 371/11 sayılı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın tanımasına ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, MÖHUK'nın 54. maddesinde düzenlenen tenfiz şartlarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 28.04.2015 tarihli kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.