Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/97 K.2015/13293

Taraflar arasında görülen davada .......Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/03/2014 tarih ve 2014/33-2014/68

sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/12/2015 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. A.. E.. ile davalı vekili Av. A.. G... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin sermayesinin 1/3'ünün sahibi olduğunu, 31/10/2013 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında sermaye artırımı kararı verildiğini, genel kurulda özel denetçi atanması talebinde bulunduklarını ancak talebin reddedildiğini, bilgi alma ve inceleme haklarının davalı şirketçe tam olarak karşılanmaması üzerine İstanbul 34. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde 2013/301 E. sayılı davanın açıldığını, davalı şirket organlarının müvekkillerini zarara uğrattıklarını ileri sürerek, bağımsız özel denetçi tayin edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, somut olayda bilgi alma, inceleme ve devamındaki prosedürün halen derdest bir davanın konusunu oluşturduğundan, özel denetçi tayini için yasanın aradığı anlamda ön koşulun gerçekleşmediği gerekçesiyle 26.03.2014 tarihli karar ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece bu kez 14.10.2014 tarihli karar ile davanın reddine dair 26.03.2014 tarihli hükmün kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 6102 sayılı TTK'nın 440/2. maddesi uyarınca, mahkemelerin özel denetim isteminin kabulüne veya reddine ilişkin kararlarının kesin olmasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkemenin, davanın reddine dair 26.03.2014 tarihli hükmün kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz isteminin reddine dair 14.10.2014 tarihli kararının onanması gerekmiştir.