Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/9809 K.2015/11515

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/03/2015 tarih ve 2014/529-2015/127 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Stuttgart Bölgesel Mahkemesi tarafından verilen 11.09.2007 tarih ve 12 O 148/07 sayılı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın ve yargılama masraflarına dair masraf tespit kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, asıl hükmün tenfizine ilişkin karar kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, masraf tespit kararının tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Talep, tavzih yoluyla masraf tespiti kararının tenfizi istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl kararın tenfizine karar verilmesinden sonra 21.01.2013 tarihinde tavzih suretiyle de masraf tespit kararının tenfizine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 305/1. maddesi gereğince taraflardan biri, hüküm yeterince açık değil veya icrasında tereddüt hasıl oluyor ya da birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar tavzih suretiyle hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir ise de aynı maddenin 2. fıkrası hükmü uyarınca, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece verilen tavzih kararı bozulup bozmaya uyulduktan sonra verilen masraf tespit kararının tenfizi kararı, tavzih mahiyetinde olup, tavzih suretiyle masraf tespit kararının tenfizine karar verilmesi hüküm fıkrasında davalıya yüklenen borcun genişletilmesi niteliğinde ve tavzihe konu olamayacağından, tavzih yoluyla masraf tespiti kararının tenfizine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.