Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/10152 K.2018/2565

Hasımsız olarak görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.03.2016 tarih ve 2014/2522-2016/554 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kapatılmış olan şirketin tasfiye memuru olduğunu, 2008 yılında tercüme bürolarının kapatıldığını, kendisinin yapmış olduğu şikayet üzerine bürolarının 2008, 2009 ve 2010 yılları ile ilgili olarak incelemeye alındığını, bu yıllara ait tüm defterlerin Denetim Müfettişine teslim edildiğini, ilerleyen dönemlerde inceleme sürecinin kapatılarak defterlerin iade edildiğini, şirketin resmen kapatıldığını, şirkete ait defterlerin ise bir mali müşavir bilirkişisi tarafından muhafaza edildiğini, bilirkişinin öldüğünü, şirketin defterlerinin ise mali müşavirin bürosunda kaldığını, büronun başka kişilere kiraya verilmesiyle ticari defterlere ulaşamadıklarını ileri sürerek zayi belgesi verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının kanunen saklamakla yükümlü olduğu ticari defter ve belgelerinin gerçekleşen yangın, su baskını, yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık vb. sonucunda zayi olduğunu ispat edemediği, özenle saklamasına rağmen zayi olduğu iddiasını ispat edemediği, duruşmadaki beyanları ile dava dilekçesindeki beyanların çelişkili olduğu, muhafaza tedbirlerini almayarak kusurlu davrandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.