Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/11158 K.2018/3302

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.03.2016 tarih ve 2014/399-2016/175 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılarca belirlenen inşaat malzemelerini temin ederek inşaat alınan taşıdığını, malzeme bedellerinin davalılarca ödenmemesi nedeniyle müvekkili tarafından ödendiğini, ayrıca taşıma ücretinin ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 21.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Islah ile 24.636,50TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerince belirlenen bedelin ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, inşaatın davalı ... adına kayıtlı gayrimenkul üzerinde yapıldığı, davacı ile davalıların inşaat malzemelerinin temini-nakliyesi hususunda sözlü olarak anlaştıkları, davalıların birlikte yaptırdıkları ev için davacı ile anlaşmaları doğrultusunda inşaatı yapan tarafların ortak tanığı inşaat ustası ...'ın malzeme listesi verdiği, bu listedeki malzemelerin davacı tarafından ilgili yerlerden faturası ile birlikte alınarak nakliyesi de kendisine ait olmak üzere ...'e getirildiği, inşaat ustası tarafından evin yapımında kullanıldığı,

davalı tanıkları tarafların 18.000,00 TL'ye anlaştığını, bu miktarın ödendiğini belirtmiş iseler de, davalı tanıkları davalının yakın akrabaları olup, tarafsız olamayacakları anlaşılmakla anlaşılan bedel konusundaki beyanlarına itibar edilmeyeceği, inşaatta kullanılan malzemelerin nakliyesi ile birlikte rayiç bedelinin 24.636,50 TL olduğu, bu tutarın fatura tutarları toplamına yakın olduğu, dolayısıyla tarafların 18.000,00 TL üzerinden anlaştıkları hususunun doğru olamayacağı, fatura bedeli toplamı olan 24.094,00 TL tutarında davacının alacaklı olduğu,

her ne kadar davacı vekili bilirkişice belirlenen rayiç bedel üzeriden davayı ıslah etmiş ise de fatura karşılığı ödediği bedelden fazla bir miktarı talep edemeyeceği, davalının ödemeyi ispat edecek yazılı belge sunamadığı ve alacak miktarı itibariyle ödemenin tanıkla ispatının da mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 24.094,00 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 31.03.2016 tarihi itibariyle 2.190,00TL'dir.

Davacı vekili, müvekkilinin yapmış olduğu taşıma ve davalılar adına satın aldığı inşaat malzemeleri tutarı olan 24.636,50TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile 24.094,00TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Bu durumda, reddedilen dava değeri, yukarıda anılan madde hükmüne göre davacı yönünden temyiz sınırının altında kalmaktadır.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalılar vekilinin temyiz istemine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir