Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/11159 K.2018/3389

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/05/2016 tarih ve 2014/1355-2016/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin sigortalısı olan .... Dikiş Makineleri Ticaret A.Ş. firmasının ...'da yerleşik bir firmadan satın aldığı 400 adet dikiş makinesinin, konteynere yüklenerek aktarmalı olarak ....'a getirildiğini, konteynerlerde bulunan dikiş makinelerinin içinde bulunduğu karton kutuların 91 adedinin ıslandığının tespit edildiğini, yükleme limanında muson yağmurları sebebiyle konteynere dışarıdan su sızması sebebiyle hasarlandığının rapor edildiğini, oluşan hasar miktarının 18.993,98 TL olduğunu ve bu miktarın davacı tarafından sigortalı şirkete 28/09/2010 tarihinde ödendiğini ileri sürerek, 18.993,98 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, konteynere karton kutuların istif edilirken kutuların altlarına naylon serilmediğini veya palet konulmayarak istif hatası yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, yükün hasarının iki nedeninden birisinin taşıyanın kusuru nedeniyle konteynerin içine su sızması, diğerinin ise konteyner içine istifin hatalı bir biçimde yapılması olduğu, taşıyanın ancak kendi kusuruna bağlanabilen kısımdan sorumlu tutulabileceği, bu nedenle hasarın tamamından değil yarısından sorumlu tutulabileceği, eşyanın paletsiz olarak istiflendiği, istifin yükleten tarafından hatalı bir biçimde yapıldığı,

istifin bu şekilde yapılmış olması halinde ve su birikintisinin bulunmaması durumunda hasarın oluşmayacağı, davalının sorumluluğunun yarı oranında olması gerektiği gerekçesiyle tahsilde tekerrür olmamak üzere davanın kısmen kabulüne, 7.997,26 TL’nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.