Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/11281 K.2018/3341

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.02.2016 tarih ve 2014/798-2016/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili müvekkilinin çocukları ile birlikte ...'nın ...şehrinde yaşadığını, çocukları ile birlikte ... ....'nden ...'ya gitmek için en yakın havaalanı olan ... -...hattı için THY'den bilet satın aldığını, uçuş günü uçakta sadece bir kişilik yer kaldığı gerekçesiyle uçağa alınmadıklarını tekrar araç temin ederek ....'ne geri döndüklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, her bir yolcu için 400 Euro, bilet bedelinin üç misli tazminat, .... gidiş dönüş masrafı olarak 200,00 TL ve 30.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mahkemenin görevsiz olduğunu, davacı tarafa kişi başı 400,00-Euro olmak üzere 1.600,00-Euro ile bir sonraki sefere kadar ...' ta konaklama teklif edildiğini ancak davacı tarafın bu teklifi kabul etmediğini, davacı tarafın bir sonraki günkü uçak ile gönderildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının her bir yolcu için Yolcu Hakları Yönetmeliği m 8/1-b gereği 400 Euro tazminat talep hakkı bulunduğu, ....'ne gidiş geliş yol ücreti için 450 TL masraf yaptığı, üç çocuğu ile birlikte uçağa alınmaması nedeniyle mağduriyet yaşadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 450 TL yol masrafının, 1600 Euro karşılığı 4.516,32 TL maddi tazminatın, 3000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece tüketici mahkemesi sıfatıyla açılan davaya ön inceleme duruşmasında ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilmiş ise de son celse zaptında tüketici mahkemesi sıfatıyla yargılama yapıldığının yazılı olmasına, karar başlığında da tüketici mahkemesi sıfatı ile davaya bakıldığının yazılı olmasına ve davanın tüketici mahkemesi görevi kapsamında bulunmasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, tüketici mahkemesi sıfatıyla sonuçlandırılan davada 6502 sayılı TKHK m. 73/2 hükmüne göre tüketiciden harç alınmaması gerektiği halde, yargılama sırasında davacıdan alınan 683,10 TL peşin harç ile 82 TL ıslah harcı toplamı 765,10 TL harcın davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken,

hükmün 8 no'lu bendinde sadece ıslah harcı olan 82 TL belirtilerek bu meblağın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi ve hükmedilen maddi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 339,24 TL nisbi karar harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına karar verilmesi gerekirken davacıya iadesi gereken 82 TL harcın davalıdan tahsili gereken nisbi karar harcından mahsubu da doğru olmamış, bu hususlar bozmayı gerektirmiş ise de, düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden davacılar vekilinin bu husustaki temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.