Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/11312 K.2018/3329

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/03/2016 tarih ve 2014/1310-2016/231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, asıl ve birleşen davada, ...Mimarlık ve Mühendislik Hizmetleri İnşaat Taahhüt Turizm Ticaret Limited Şirketi ortaklarının ... ve ... iken ortaklardan ...'in hissesini ...'e devretmesine ve şirket ortaklarından ...'in de şirketi temsile yetkili kılınmasına karar alındığını, limited şirket hisse devri sözleşmesi yaptıklarını, ticaret siciline tescil işlemi yapılmadığını, daha sonra söz konusu hususların ticaret siciline işlenmesi için müracaat edildiğini, ancak ticaret siciline üzerinden zaman geçmiş olduğu gerekçesi ile tescil işlemi yapamadıklarını tescil işleminin ancak dava yolu ile mümkün olduğunu ileri sürerek şirkete ...'in kayyum atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacılardan ... ile davalı arasındaki hisse devrinin pay defterine işlendiği hususu davacılarca ispat edilemediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1. Asıl ve birleşen davalar, limited şirket pay devrinin ticaret siciline tescili istemine ilişkindir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Gerek mülga 1086 sayılı HUMK 382 ve devamı maddelerinde gerekse yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nin 294 vd. maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir.

Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır ve şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun bulunması gerekir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş olacaktır.

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olmaması gerektiği gibi, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında da çelişki bulunmaması yasal bir zorunluluk olup, HMK'nin 298/2. maddesinde gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Kararların bu hususlara aykırı oluşturulması mahkeme kararlarına duyulan güveni sarsacağı gibi, verilen kararların hukuki denetiminin yapılmasını da olanaksız kılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm sonucunda “Ana davanın pasif husumet yokluğuna ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine” karar verilmiş olmasına rağmen hükmün gerekçesinde gerek ana gerek birleşen davanın, hisse devrinin pay defterine işlendiği hususu davacılarca ispat edilemediğinden ayrı ayrı reddine karar verildiği, kısa kararın sehven yazıldığı ifadelerine yer verilmiş olmakla hükmün gerekçesi ile sonuç kısmı arasında çelişki yaratılmıştır.

Yukarıda da açıklandığı üzere, denetime elverişli bir gerekçe belirtilmeden, yazılı olan gerekçe ile de hüküm ve aynı zamanda hükmün kendi içerisinde dahi çelişki yaratır şekilde karar verilmesi doğru olmadığından, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilmek ve Yargıtay denetimine elverişli ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde gerekçeli bir karar verilmek üzere hükmün re’sen bozulması gerekmiştir.

2. Asıl davanın bozma sebep ve şekline göre davacılar vekilinin asıl ve birleşen davalara yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.