Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/1137 K.2016/2071

...... Mahkemesi’nce verilen 09/07/2015 gün ve 2015/408-2015/408 sayılı kararı bozan Daire’nin 02/11/2015 gün ve 2015/11998-2015/11370 sayılı kararı aleyhinde borçlu vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, karşı tarafın 502 adet binek aracının 19/12/2014 tarihinden itibaren doğmuş olan 52 günlük 130.520,00 ABD doları ardiye borcunu 390484 numaralı faturaya ve 18/06/2015 tarihli 12931 yevmiye numaralı ihtara rağmen ödemeyip temerrüde düştüğünü, borçlunun 502 adet ikinci el Suriye plakalı bu araçların 19/12/2014 tarihinde liman sahasına indirildiğini, borçlu araçlarının bahsi geçen tarihten bu yana gümrüklü sahadan çekmediğini, araçların çekilmemesi nedeniyle tasfiye riskinin doğduğunu, alacağının teminat altına alınmasını, araçların ve yanı sıra borçlu adına varsa taşınır ve taşınmaz diğer malları ile üçüncü şahıslardaki hak alacaklarının ihtiyati haczine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen karar ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyizi üzerine Dairemizce alacaklı yararına bozulmuştur.

Bu kez borçlu vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, borçlu vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.