Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/11905 K.2018/3895

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/05/2016 tarih ve 2014/1313-2016/454 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalıdan 1970 yılında 5 adet hisse senedi satın aldığını, bunun karşılığı 5.250,00 DM ödediğini, davalının hisse senetlerini kendi bünyesinde kullanıp hiçbir ödeme yapmadığını, bugüne kadar hisse senetlerinden payına düşen kısmı istemesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek 15.000,00 TL'nin hisse senetlerinin alındığı tarihten itibaren işleyecek ticari faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya hissedar olarak TTK'nın ortaklara tanıdığı hakların kullandırıldığı, genel kurulda alınan kararlar doğrultusunda kar payı ödemeleri, bedelsiz sermaye artışlarının verildiğini, davacının almadığı kar payı varsa her zaman şirkete başvurup alabileceğini, hisse senetlerinin elinden alındığı iddiasının asılsız olduğunu, nama yazılı hisse senetlerinin devrinin ancak TTK'nın 490/2.maddesine göre olacağını, davacının hisse senetlerini dilediği zaman dilediği fiyata üçüncü kişilere satabileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı şirketteki hisselerini başkalarına dilediği fiyattan satıp ortaklıktan çıkabileceği, bu hisse senetlerinin karşılığını davalıdan talep edemeyeceği, ayrıca davacının kar paylarını her zaman davalı şirkete başvurup tahsil edebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.