Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/12145 K.2018/4477

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/05/2016 tarih ve 2015/531-2016/367 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, ... dışındaki müvekkillerinin yolcu olarak içinde bulunduğu trenin 27.01.2008 tarihinde kaza yapması sonucu yaralandıklarını, kazadan sonra uzun süre soğuk havada beklediklerini, ...'ın yüzünde sabit iz kaldığını, kazanın davalı kurum personelinin ihmalinden kaynaklandığını, müvekkillerinin yaşı gözetildiğinde büyük manevi zarar doğduğunu, eşi ve çocukları kazada yaralanan müvekkili ...'in de derin bir üzüntüye maruz kaldığını ileri sürerek müvekkili ... için 10.000 TL, diğer müvekkilleri için 5.000'er TL olmak üzere toplam 25.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, önlenmesi ve öngörülmesi mümkün olmayan, mücbir sebep mahiyeti taşıyan bir sebepten kaynaklanan kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, ceza yargılamasında tüm sanıkların beraat ettiklerini, yolcuların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıklarını, istenen tazminatın fahiş miktarda olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacılardan ...'ın, cismani bir zarar görmese de olayın gece yarısı 02:00 sularında oluşu, olay sonrası havanın soğukluğu ve çocuklarının yaralanması nedeniyle psikolojisinin yıprandığı ve etkilendiği, davacılardan ... ve ...'ın cismani zarar gördüğünün raporda belirtildiği, olayın meydana geldiği saat ve havanın ısısı, olay mahallindeki bekleme süreleri dikkate alınarak psikolojilerinin yıprandığı ve etkilendiği, ...'ın ...'a göre daha ağır yaralandığı, davacı ...'in, davacılar ... ve ...'ın babası, ...'un eşi olduğu, kazadan dolayı doğrudan doğruya zarar görmediği,

davasını ispat edemediği gerekçesiyle davacı ...'in açtığı davanın reddine, diğer davacıların açtığı davanın kısmen kabulüne, 2.400 TL manevi tazminatın davacı ...'a, 3.500 TL manevi tazminatın davacı ...'a, 4.500 TL manevi tazminatın davacı ...'a 27.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilmek suretiyle verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, yolcu taşıması sırasında meydana gelen kaza nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Dava tarihi olan 30.09.2015 tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3/1-k maddesinde tüketicinin; “ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi”, 3/1-l maddesinde ise tüketici işleminin;

“mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi” ifade edeceği düzenlenmiş, aynı Kanun'un 73/1 madde ve fıkrasında da; tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakma görevinin tüketici mahkemelerine ait olduğu hüküm altına alınmıştır.

Bu itibarla, mahkemece; tüketici konumundaki davacılar tarafından açılan işbu davada tüketici mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, ticaret mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.