Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/12215 K.2018/140

Taraflar arasında görülen davada ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/03/2016 tarih ve 2015/609-2016/39 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tüketici davalıdan alınan masrafın iadesi isteminin kabulüne dair verilen ilçe tüketici hakem heyeti kararının usul ve yasaya uygun olmadığı, davalının kullanmış olduğu kredinin ticari nitelikte olduğunu ileri sürerek tüketici hakem heyeti kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca, taraflar arasındaki kredi ilişkisinin tüketici kredisi olmadığı, davalının tâcir olması ve 6102 sayılı Yasa uyarınca ticari iş niteliğinde sayılması gerektiği, hakem heyetinin bu tür uyuşmazlıkların çözümünde Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 68. m. uyarınca görevli olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş olup, karar davalı vekilince temyiz edilmiş ise de konusu itibariyle kesin olarak verilen kararın temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiştir.

Temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın temyizi, davalı vekilince istenilmektedir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.