Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/12568 K.2018/5019

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/05/2016 tarih ve 2014/548-2016/367 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ineğin infertilite sebebiyle davalı eksperince mecburi kesime sevk edildiğini, davalnın infertilitenin poliçe başlangıcı tarihi itibariyle var olduğundan bahisle ödeme yapmadığını ileri sürerek, hayvanın bedelini ölüm tarihinden itibaren ticari faziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kaspamına göre; davanın kısmen kabulüne 3.348 TL'nin dava tarihi itibariyle yasal faziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, sigorta tazminatının tahsiline istemine ilişkindir. HMK'nın 266. maddesi uyarınca, mahkemenin, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, dava konusu uyuşmazlığın çözümünün özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği gözetilerek bu doğrultuda sonucu itibariyle birbiriyle çelişen iki adet veteriner bilirkişi raporu alınmış, mahkemece, her iki veteriner bilirkişi raporunun da davacının lehine olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak 02.11.2015 tarihli veteriner bilirkişi raporunda dava konusu ineğin TURKVET kayıtlarında buzağılama kayıtlarına ulaşılamadığı, yapılan otopside atrofiye olmuş uerusa rastlandığı, dolu idrar kesesinin ultrason ile yapılan kontrolde gebelikle karıştırılabileceği, tazminatın ödenmemesinin yerinde olduğu kanaati belirtildiği, 25.03.2016 tarihli ikinci bilirkişi raporunda ise TURKVET bilgi sistemi üzerinden yapılan sorgulamada ineğin davacıya tesliminde 3 aylık gebe olduğu, ultrasonla yapılan kontrol sonucu davacıya gebeliği belgeleyen çıktı verildiği, ineğin 25.05.2010 tarihli doğum kaydı olduğu kanaati belirtildiği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden bahsi geçen her iki veteriner bilirkişi raporunun da davacı lehine olduğu gerekçesiyle hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazları ile davalı vekilinin tazminat hesabına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.