Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/13582 K.2018/4817

Taraflar arasında görülen davada ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/06/2016 tarih ve 2015/387-2016/454 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyeden ihale ile üstlenmiş olduğu "2011 ... Avrupa Yakası ... ve ... ile ... ve ... Katı Atık Aktarma İstasyonlarının İşletilmesi ve Belediye Atıklarının Düzenli Depolama Sahasına Nakliyesi" işine 30.03.2011 tarihi itibariyle başlandığını ve 04.04.2012 tarihinde sözleşme gereği işin kendiliğinden sona erdiğini, daha sonraki ihale ile alınan iş karşılığı yapılan hakediş ödemelerinden ilk sözleşme farklarının kesildiğini ileri sürerek, 258,425,65 TL'nın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflarca imzalanan sözleşmenin eki niteliğindeki “Hizmet İşleri Genel Şartnamesi” gereğince yüklenicinin geçici hak edişleri, itirazı olduğu takdirde, karşı görüşlerinin neler olduğunu, dayandığı gerekçeleri, idareye vereceği dilekçesinde açıklaması ve hak ediş raporunun "İdareye verilen tarihli dilekçemde yazılı ihtirazı kayıtla" cümlesini yazarak ya da bu anlama gelecek bir itiraz şerhi ile imzalamasının gerekli olduğunu, davacının hakedişinden mahsup edilme işlemlerinden itibaren 10 gün içinde yüklenici dilekçesi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; fiyat farkı ile ilgili esasların taraflar arasındaki sözleşmenin 14. maddesi ve şartnamenin 47. maddesinde düzenlendiği, fiyat farkı ödenmesine ilişkin esasların 8. maddesine göre fiyat farkı ödenmez şeklinde bir ibare bulunmadığı gibi her iki maddede a1 = 028 şeklinde katsayı belirlenmiş olduğu,

Kamu İhale Genel Tebliğinin 83.6. maddesinde dava konusuna ilişkin olarak personel ücretleri ile ilgili fiyat farkı hesabı başlıklı maddesinde idari şartnamede hem a1 hem de a2 nin tanımlanmış olması halinde toplam fiyat farkının 7. ve 8. maddeye göre hesaplanan fiyat farklarının toplamından oluşacağı düzenlemesinin yapıldığı,

bu amir hüküm uyarınca 8. madde kapsamında da fiyat farkı ödenmesinin gerekeceği, davalının dayandığı Sayıştay denetçileri tarafından yapılan denetimler sonucu düzenlenen belgelerin kesin bir sonuç ifade etmeyeceği, yargı mercileri ile Sayıştay’ın yorumunun bağdaşmaması halinde yargı mercilerinin yorumuna dayanan mahkeme ilamının geçerli olacağı, yine taraflar arasında görülen emsal nitelikteki kesinleşen dosyalar olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.