Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/13803 K.2018/4818

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/04/2016 tarih ve 2014/1279-2016/339 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin eşi olan dava dışı ...'nın 2003-2007 arasında mobilya satışı işiyle iştigal ettiğini, hediye olarak ev alabilmesi için bir kısım nakit para ve alacaklı olduğu vadesi gelmemiş 91.723,00 TL tutarlı senet verdiğini, müvekkilinin de bu senetleri tahsil için bankaya teslim ettiğini, eşinin kendisine hediye edilen senetlerden gelecek paralarla ev almayı planlayan müvekkilinin hesaba geçen paralardan 25.698,58 TL'yi havale vs şekilde harcadığını, ancak 49.798,49 TL'nın banka tarafından başka kişi ve kurumlara ait borçlara hesaplara havale, virman yapılarak aktarıldığını,

gerek bu tutarın gerekse tahsil edilmemiş olan 16.225,00 TL'lık senetlerin iade edilmediğini, senetlerin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek banka yetkililerince kendisinin talimatı olmadan hesabından çekilen 49.798,49 TL ile zamanaşımına uğrayan senetler için 16.225,00 TL sebebiyle toplam 66.023,49 TL alacağın ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, senetlerin, tahsil edilen tutarlardan bir kısmının, davacı talimatıyla havale, virman edildiğini, bir kısmının talimat olmaksızın başka hesaplara aktarıldığını, tahsil için verilen senetlerin de tahsil edilerek hesaba yansıtıldığını, eşi ...'ya ait kredi borçlarından mahsup edildiğini, tahsil edilmeyip zamanaşımına uğratıldığı iddia edilen senetlerde herhangi bir şekil noksanlığı ya da yasal noksanlık nedeniyle tahsilat sağlanamamış veya iade edilmiş olabileceğini, 2007 yılında teslim edildiği ileri sürülen senetlerle ilgili olarak 7 yıl sonra dava açılmasının iyi niyetli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı bankaya verdiği senetlerin banka tarafından davacıya herhangi bir uyarıda bulunmaksızın davalı tarafından alıkonulup, takip de yapılmaksızın uhdesinde tutulduğu, bu sebeple davacının 14.629,00 TL zararının oluşmasına neden olduğu, öte yandan şifahi talimatlarla yapılan işlemler olduğu, bu ilişkinin süre gelen bir şekilde devam ettiği, davacının icazet verdiği, bu sebeple davacının bu miktarlar için zarara uğradığı iddiasının hukuken korunmaya değer görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile14.629,00 TL’nin ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Mahkemece verilen karar davalı banka vekili tarafından 27.09.2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmiş ise de, gerekçeli kararın davalı banka vekiline 26.08.2016 tarihinde tebliğ edildiği, kararın HUMK 432/1 madde ve fıkrasında belirtilen 15 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra temyiz edildiği anlaşılmıştır.

HUMK 432/4. madde ve fıkrasına göre, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin HUMK 432/4. maddesi uyarınca, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.