Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/13994 K.2018/5222

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 14/04/2016 tarih ve 2015/89-2016/904 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, 07/07/2014 tarihinde bedeli 1700 dolar (3910 TL) olan ... ... 35 mm, f/14 lens ürününü ... Kargo ... 4149 nolu taşıma irsaliyesi ile 342 TL bedelle ...'a gönderdiğini, teslimatın başka bir şahsa yapıldığını ileri sürerek ürün bedeli ve taşıma için ödenen kargo bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil şirketin ... dışı gönderiler için ... adlı şirketle anlaştığını, kargonun ... adlı şirkete teslim edildiğini, davacının ürünü teslimde herhangi bir bedel beyanında bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacının davalı kargo şirketi aracılığı ile ... dışına ... marka bir kamera gönderdiği, bu ürünün Vietnam’daki bir şahsa gönderilmesi gerekirken teslim edilecek adrese ulaştırılmadığı, davalı şirketin ayıplı hizmet sunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 4.252 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...- Dava, hava taşıması sırasında kargonun alıcı dışında bir üçüncü kişiye teslimi suretiyle kaybolmasından kaynaklı maddi zararların tahsili istemine ilişkindir. Davaya konu taşıma 07.07.2014 tarihinde gerçekleşmiş olup, somut olaya ... ...'nun ......20011 tarihinde yürürlüğe giren ve 1999 tarihli Montreal Sözleşmesi'yle değişik 22. maddesinin uygulanması gerekmektedir.

Buna göre bagajın kaybolması ya da hasara uğraması halinde hava taşıyıcısının sorumluluğu sınırlı sorumluluktur. Bu durumda, göndericinin kargo kaybı nedeniyle gerçek zararının belirlenmesi ve belirlenen bu tutarın Konvansiyon hükümlerine göre belirlenen üst sınır ile karşılaştırılması suretiyle üst sınırın altında ise zararın tamamına, bunun üstünde ise üst sınıra kadar tazminata hükmedilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, mahkemece Konvansiyon hükümleri ve taşıyıcının sınırlı sorumluluğu değerlendirmeden doğrudan doğruya gerçek zarara hükmedilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.