Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/14715 K.2018/5664

Taraflar arasında görülen davada ... 2. ... ve ... Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2015 tarih ve 2015/258-2015/402 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ibareli 30.sınıftaki toz şeker ve kesme şeker ürünlerini içeren 15.09.1995/181076; ... ... toz şeker ibareli 30.sınıftaki toz şeker ürünlerini içeren 19.06.1998/... ve ... ibareli 30.sınıftaki buğday unu, tuz, pirinç, mercimek, nohut, fasulye ve barbunya ürünlerini içeren .../162946 sayılı markaların sahibi olduğunu, davalının 06.09.2013 tarihinde "... ..." ibareli, 29 ve 30.sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuru konusu markanın müvekkili ... esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceğini ileri sürerek, ... kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...'a usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, iltibas tehlikesinin varlığının değerlendirilmesi sırasında markanın bir bütün olarak ele alınmasının gerektiği, davacının "..." ibareli markalarıyla davalının "... ..." ibare ve biçimli başvurusu arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlık konusu ibareler arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b bendi kapsamında bir benzerlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.