Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/14816 K.2017/386

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen 24/11/2010 gün ve 2010/270 sayılı hükmün Dairemizce 12/03/2013 gün ve 2011/3841 E. 2013/4788 K. sayılı ilamla bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararına ilişkin dava dosyası davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Yasa'nın geçici 4/1. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...” ve “... + şekil” ibareli tanınmış markalarının bulunduğunu, davalının ise müvekkilinden sonra ... ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini, davalıya ait markanın müvekkiline ait markalar ile iltibasa neden olacak şekilde benzer olduğunu ve davalının müvekkili markalarının tanınmışlığından yararlandığını, bu durumun marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü ile ürünlerin toplatılması ve imhasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflara ait markalardaki ... ibaresinin ortak olduğu ve bunun tali unsur olduğu, asıl unsurun ... ve .. ibaresi ile ... olduğu, ... ibaresinin markalara ayırt edicilik katmadığı, gıda sektöründe bu ibarenin şekersiz, kalorisiz anlamına geldiği, vasıf bildirmesi nedeniyle ... ibaresinin markaların karşılaştırmasında dikkate alınmayacağı, bu nedenle markalar arasında iltibasa neden olacak şekilde benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizin 2011/3841E 2013/4788K sayılı ilamı ile taraflara ait markaların, işaretlerin tertip tarzı itibariyle ... kelimesinin yardımcı unsurdan ziyade markanın asli unsuru olarak algılanacak şekilde yer aldığı, tescilli oldukları ürün sınıfları bakımından aynı veya yakın raflarda satışa sunulmaları ve tüketici kitlesinin bu tür ürünler üzerinde fazla düşünmeksizin hemen aldığı göz önüne alındığında, markların bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucu, markada yer alan ibarelerin tamamının asıl unsur niteliğinde olduğu, ... kelimesinin de markanın baskın ve dikkat çekici işaretlerinden birisi olması nedeniyle karıştırma ihtimalinin söz konusu olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizce verilen 12.03.2013 gün ve 2011/3841 E. 2013/4788 K. sayılı bozma kararına karşı mahkemece verilen direnme kararının yerinde olduğuna, somut uyuşmazlık bakımından ''...'' kelimesinin tasviri işaret niteliğinde bulunmasına göre, 6763 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK’nın 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca Dairemizin 12.03.2013 gün ve 2011/3841 E. 2013/4788 K. sayılı kararının düzeltilerek, yerel mahkemenin 24.11.2010 tarihli 2008/89 E. 2010/270 K. sayılı usul ve yasaya uygun kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.