Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/15092 K.2018/3074

Taraflar arasında görülen davada Adıyaman .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../05/2016 tarih ve 2015/774-2016/474 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Adıyaman Merkez şubesinden çeşitli tarihlerde ticari finans teminatlı ticari kredi ve çok sayıda araç kredisi kullandığını, bu sırada alınan masrafların yasal dayanağının bulunmadığını ileri sürerek bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı şimdilik 1.000,00 TL tutarındaki bedelin, kesintinin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek müddeabihi ....150,00 TL’ye yükseltmiştir

Davalı vekili, davacının tacir olduğunu, alınan dosya masraflarının yasal düzenlemeler kapsamında talep edildiğini, kredi kullandırma sırasında masraf alınacağının sözleşmede açıkça belirtildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca taraflar arasındaki sözleşmenin tip sözleşme olduğu, davacı yan aleyhine konulan masrafların yazılmamış sayılması gerektiği, davalı bankaca tahsil edilmiş olan kesintilerin genel işlem şartına açıkça aykırı kabul edilerek iadesinin gerekeceği gerekçesiyle davanın kabulüne ....150,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı tarafından kullanılan krediler nedeniyle davacıdan dosya masrafı adı altında yapılan kesintilerin istirdadı istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki imzalanan 27.09.2010 tarihli genel kredi sözleşmesi uyarınca, davacı tarafın çeşitli tarihlerde kullandığı krediler mevcuttur. Mahkemece, uyuşmazlıkta 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu hükümleri uygulanarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 1. maddesinde "Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girdiği tarihten önceki fiil ve işlemlere, bunların hukuken bağlayıcı olup olmadıklarına ve sonuçlarına, bu fiil ve işlemler hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişse kural olarak o kanun hükümleri uygulanır.... " hükmü düzenlenmiştir. Açıklanan yasal düzenleme karşısında uyuşmazlıkta mülga 818 sayılı

Borçlar Kanunu hükümleri yerine 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu hükümlerinin uygulanması doğru olmamış ise de, davalı yanca sözleşmede yer alan masraflara ilişkin olarak herhangi bir belge ibraz edilmemiş olması nedeniyle dosya masrafı adı altında yapılan kesintilerin iadesi gerekeceğinden, sonucu itibariyle doğru bulunan kararın onanması gerekmiştir.