Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/2821 K.2017/5244

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/12/2015 tarih ve 2013/515-2015/1206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 22.05.2008 günü davalılardan ...'in kullandığı aracın seyri sırasında üniversite öğrencisi müvekkili ...'ın ineceğini bildirmesinin ardından, araç durdurulmadan kapısının açılması sonucu müvekkilinin düşerek yaralandığını, işinden kaldığını, davalının asli kusurlu olduğunu, diğer davacıların ...'ın anne ve babası olduklarını, kaza nedeni ile pek çok harcama yaptıklarını ileri sürerek 5.000,00 TL maddi, davacılardan ... ve ... için ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi, davacılardan ... için 70.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin asli kusurlu bulunmadığını, olayın araç durmadan davacının inmek istemesinden kaynaklandığını, davacının tedavi giderlerinin sigorta kurumlarınca karşılandığını, tedavi gideri talep etme hakkının bulunmadığını, tazminat taleplerinin zenginleşme yaratacak düzeyde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacı ... bakımından 1.215,00 TL maddi tazminatın ve 2.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... bakımından 1.215,00 TL maddi tazminatın ve 2.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı ... bakımından 56.882,64 TL maddi tazminatın ve 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava dilekçesinde tüm davacılar için fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak suretiyle 5.000 TL maddi tazminat talep edilmiştir. Mahkeme tarafından verilen ilk kararın bozulması üzerine yapılan araştırma sonucu davacı ...’ın talep edebileceği maddi tazminat miktarının 56.882.64 TL olacağı bilirkişi tarafından mütalaa edilmiş, buna göre davacı tarafça ıslah yoluyla maddi tazminat talebi arttırılarak maddi tazminat alacağı olarak 56.882,64 TL’nin tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece talebe uygun olarak tazminata hükmedilmişse de, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 04/02/1948 T. ve 1944/10 E.-1948/3 K. sayılı kararında belirtildiği üzere bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün değildir. Bu bakımdan mahkemece bozmadan sonra yapılan ve ıslah ile artırılan miktara hükmedilmesi doğru görülmediğinden, kararın davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.