Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/3627 K.2016/4280

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2015 tarih ve 2015/470-2015/624 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 13.07.2015 tarihinde davalıya ait uçakla seyahat ettiğini, ancak teslim ettiği bavulunun kaybolduğunu ileri sürerek kaybolan eşyaların değeri olan 4.677 TL ile 1. ihtarname için 139,22 TL, 2. ihtarname için 154,16 TL ile 5.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 9.470,13 TL alacağın 13.07.2015 tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikâmetgahına bağlı olarak ...Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak yetki itirazında bulunmuş, esas yönden de davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın taşıma sözleşmesinden kaynaklandığı, Ticaret Kanununda düzenlenen mutlak ticari davalar arasında yer aldığı, davanın genel yetki kuralı gereğince davalının ikametgahı mahkemesi olan ....Anadolu Mahkemelerinde veya sözleşmenin yerine getirileceği yer olan ... Mahkemesinde açılması gerektiği, davacının seçimlik hakkını yetkili mahkemede kullanmadığı, davalının da süresi içerisinde yetki itirazında bulunarak davanın İstanbul Anadolu Mahkemesi'nde görülmesini talep ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili ve görevli ...Anadolu Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Her ne kadar taşıma sözleşmesi TTK'da düzenlenmişse de, 28.05.2014 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 6502 sayılı Yasa'nın 3/k bendinde "Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi" tüketici, 3/ı bendinde ise "Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem" tüketici işlemi olarak tanımlanmıştır.

Aynı Yasa'nın 73/1. maddesinde tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirtilmiş, 83/2. maddesinde ise taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olmasının, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve 6502 sayılı Yasa'nın görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceğine değinilmiştir.

HMK'nın 1. maddesinde ise görev hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu, mahkemece yargılamanın her aşamasında resen gözetileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda; davanın açıldığı 10.09.2015 tarihi itibariyle 6502 sayılı Yasa'nın yürürlükte olduğu, davacının ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket etmesi nedeniyle tüketici, dava konusu taşıma işleminin de tüketici işlemi sayıldığı, yukarıda belirtilen yasa hükümleri uyarınca davaya bakma hususunda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu, aynı kanunun 73/5. maddesinde de tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği gözetilerek davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp işin esasına girilmesi gerekirken ticaret mahkemesi sıfatıyla yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.