KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2016/4126 E., 2016/4541 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2016
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/06/2015 tarih ve 2014/987-2015/383 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin 6102 sayılı TTK’nın geçici 7. maddesi gereğince ticaret sicilinden re’sen terkin edilen ...'nin yönetim kurulu başkanı olduğunu, müvekkilinin ... Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülmekte olan dava nedeniyle mağdur olduğu için yükümlülüklerini ve sorumluluklarını yerine getiremediğini, müvekkilinin ve şirket ortaklarının şirketin devamı hususunda hak ve menfaatleri olduğunu, TTK’nın geçici 7. maddesi gereğince menfaati bulunanların şirketin yeniden ihyasını isteyebileceklerini ileri sürerek ...’nin ihyası ile yeniden sicile tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilince yapılan terkin işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; bir anonim şirketin TTK'nın geçici 7. maddesi gereğince ticaret sicilinden terkin edildikten sonra ticari faaliyetlerine yeniden başlaması amaç ve gayesi ile şirketin ihya edilerek ticaret siciline tescilinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2016/4126, K. 2016/4541, 25 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama