Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/4317 K.2017/6663

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/06/2015 tarih ve 2014/252-2015/437 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Bank A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... A.Ş. ... Şubesinde 18.10.1999 tarihinde hesap açtırdığını, adı geçen banka çalışanlarının daha fazla faiz getireceğini belirterek paranın ... hesabına yatırılmasını önerdiklerini, bankanın müvekkiline hesap cüzdanı vermediğini, bankaya el konulması üzerine hesap cüzdanı üzerinde ... Bankasının isminin yazılı olduğunu fark ettiğini, paranın hiçbir zaman ... Bankası hesaplarına yatırılmadığını ve ...’a gönderilmediğini ileri sürerek, müvekkili tarafından yatırılan 6.000,00 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davalılar TMSF ve .... hakkında açtığı davaları atiye terk ettiğini bildirmiştir.

Davalılar ve vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlar, davalı ...’ye dava dilekçesi tebliğ edilememiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı ... Bank A. Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Bank A. Ş. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı taraf 6.000,00 TL'nin yatırıldığı tarihten itibaren sözleşme faiziyle birlikte tahsilini istemiş olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, 04.12.1984 tarih ve 3095 sayılı Yasa’nın 2/3. maddesinde, arada sözleşme olmasa bile,

ticari işlerde temerrüt faizinin, TCMB'nin kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranı olduğu belirtilmiş iken, 15.12.1999 tarih ve 4489 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa’da yapılan değişiklik ile 01.01.2000 tarihinden itibaren ticari işlerde uygulanacak temerrüt faiz oranı, TCMB'nin kısa vadeli avans işlemlerine uyguladığı faiz oranı olarak değiştirildiğinden 01.01.2000 tarihine kadar olan davacı alacağına reeskont oranında temerrüt faizi, bu tarihten sonra da avans işlemlerine uygulanan faiz oranında temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş,

kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.