Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/5500 K.2018/627

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22/12/2015 tarih ve 2015/849-2015/951 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı bankanın... şubesindeki 158/6686160 nolu hesabının 15.11.2003 tarihinde işlemeye başladığını, 18.10.2005 tarihinde hesabın sıfırlandığını, bu tarihten sonra hesapta işlem yapmadığını, 04.05.2011 tarihinde davalı bankanın Samsun şubesinden 20.000,00 TL tüketici kredisi kullandığını, aylık kredi taksitlerinin otomatik olarak ödendiğini ancak davalı bankanın Trabzon şubesindeki hesaptan doğduğu iddia edilen borç nedeniyle maaş hesabına bloke konulduğunu, kredi taksitlerinin de bu nedenle gününde çekilemediğini,

durumun davalı bankaca Merkez Bankasına da bildirilmesi nedeniyle iki bankadan kredi kullanamadığını, oysa Trabzon şubesindeki hesaptan 18.10.2005 tarihinden sonra işlem yapmadığını, bu hesabın kim tarafından kullanıldığının davalı bankaca ispatlanması gerektiğini, davalı bankanın olumsuz işlemleri nedeniyle maneviyatının etkilendiğini ileri sürerek 20.000,00 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili görev, yetki itirazı ve zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacının hukuki yararı bulunmadığını, manevi tazminatın yasal unsurlarının gerçekleşmediğini, talep edilen miktarın da fahiş olduğunu savunarak, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davacı hakkında olumsuz bir kayıt oluşturulduğu, gerçekte olmayan olumsuz bir bilginin banka kayıtlarına girmesinin davacının kişilik haklarını, haksız şekilde ihlal niteliği taşıdığı, davacının manevi tazminat talebinin yerinde bulunduğu, bu nedenle kusurun ağırlığı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları hep birlikte değerlendirildiğinde, manevi tazminatın özendirici ve zenginleştirici bir şekilde tayin edilemeyeceği gerekçesiyle takdiren 4.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.