Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/5625 K.2017/4269

Taraflar arasında görülen davadae verilen 19/10/2015 tarih ve 2014/1477-2015/612 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili, fer'i müdahil vekili, fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; 10/12/1999 tarihinde e müvekkili adına offshore hesabı açıldığını, hesabına 57.300,00 TL yatırdığını, 21/12/1999 tarihinde el koyduğunu, bu paranın yurtdışı offshore hesabına gönderilmediğini, offshore hesabındaki faiz ödemelerini sürekli ana banka ola yaptığını, dolayısıyla sorumluluğun onun üzerinde olduğunu, hükmi şahsiyetinin 02/01/2002 tarihinde birleşme suretiyletarafından satın alınarak hak ve borçlarının bu şirket üzerine geçtiğini beyanla, 57.300,00 TL'nin 10/12/1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil vekili davanın reddini talep etmiştir.

Fer'i müdahil davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının iradesinin yöneticileri tarafından fesada uğratıldığı, tüzel kişiliğininadlı bankanın paravan bir banka olduğunu bildiği, buna rağmen bu banka adına mevduat toplamak suretiyle davacının zararına sebep olduğu, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili, fer'i müdahil vekili, fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Fer'i müdahil ekilinin 16/12/2015 havale tarihli temyize cevap ve temyiz dilekçesinin, temyiz defterine kaydedilmediği, temyiz harcının da yatırılmadığı ve bu nedenle süresinde usulünce yapılmış temyiz istemi bulunmadığı anlaşıldığından fer'i müdahil vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, off shore hesaba yatırılan paranın istirdadı istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, dava tarihi olan 16/12/2014 tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3/1-k maddesinde tüketicinin; “ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi”, 3/1-l maddesinde ise tüketici işleminin;

“mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi” ifade edeceği düzenlenmiş, aynı Kanun'un 73/1 maddesinde de; tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakma görevinin tüketici mahkemelerine ait olduğu hüküm altına alınmıştır.

Bu itibarla, mahkemece tüketici konumundaki davacı tarafından açılan işbu davada tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, anılan husus nazara alınmaksızın işin esasına girilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.