Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/5656 K.2018/166

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/02/2016 tarih ve 2014/1072-2016/37 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili davalı banka çalışanlarından olan ve zimmet fiilini işledikten sonra intihar ederek hayatını sonlandıran ... tarafından davacı müvekkili adına usulsüzce para çekilerek zimmetine geçirdiğini, ...

Cumhuriyet Başsavcılığınca adı geçen ... hakkında soruşturma başlatıldığını, ...'nun intihar etmeden önce yaptığı usulsüzlüklere ilişkin birçok mektup yazdığını, mektuplarda müşterilerin bilgisi olmadan çektiği kredileri tek tek belirttiğini, ancak mevduat hesaplarından çektiği paralar hakkında bilgi vermediğini, şahsın bankadaki kasasında yapılan incelemede birçok müşteriye imzalattırılmış boş tediye fişlerine rastlanıldığını,

...'nun müvekkili de dahil toplam 45 kişiyi bu şekilde mağdur duruma düşürdüğünü ileri sürerek 24.000 TL alacağın işlem tarihi olan 09/01/2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın haksız olduğunu, davacı tarafın hesabından para çektiğine dair işlem fişlerinde müşteri imzasının olduğunu, işlem sırasında müşteri görülmeden onay verilmesi söz konusu olamayacağından davacı tarafça imza karşılığı alınan paranın iadesini talep etmesinin hukuken kabul edilemez olduğunu, boş tediye fişlerine imza atıldığını ancak paranın çekilmediğini iddia eden davacı tarafın aksini ispat etmesi gerektiğini, ancak davacı tarafın buna ilişkin yazılı bir delili olmadığını savunarak haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre, adı geçen banka çalışanının davacının hesabından usulsüz şekilde 24.000,00 TL'yi zimmetine geçirdiği, bahse konu tediye fişlerindeki imzaların hile yoluyla alındığının anlaşıldığı, davalı bankanın bir güven kurumu olması itibariyle çalıştırdığı yetkili kişilerin işlemlerinden kural olarak sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.