Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/7336 K.2017/5001

Taraflar arasında görülen davada ... ... 4. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 19/11/2015 tarih ve 2013/393-2015/1720 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin 2013-2014 eğitim yılı başında ...'ın kaydının bulunduğu koleje getirilip götürülmesi amacı ile davalı firma ile taşıma sözleşmesi imzaladığını ve sözleşmede belirtilen 4.436,00 TL'nin kredi kartından peşin olarak ödendiğini, öğrencinin söz konusu okuldan kaydının alınarak başka bir okula kaydının yapılması nedeniyle davalı firmadan para iadesi talep edildiğini ancak davalı firmanın bu talebi reddettiğini ileri sürerek dava konusu sözleşmenin feshi ile HMK'nın 107. maddesine göre yapılan ödemeden düşecek bedel hesaplanarak kalan bakiyenin faiziyle birlikte iadesini talep ve dava etmiş, 25/02/2015 havale tarihli dilekçesi ile dava değerini 4.436,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, görev itirazında bulunmuş ve sözleşme serbestisi kapsamında imzalanan sözleşmenin içeriği gereği para iadesi yapılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların okul servisi sözleşmesi nedeniyle peşin olarak ödemiş oldukları bedelin, sözleşmenin ifasının imkansız hale gelmesi (öğrencinin bir başka okula nakledilmiş olması) nedeniyle iadesi için iş bu davayı açtıkları, sözleşme ve ekindeki "hizmetin verilmemesi halinde para iadesi yapılmaz" hükmünün haksız şart niteliğinde olduğu ve hukuken geçersiz sayılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile toplam 3.795,24 TL'nin, 3.500,00 TL'sine dava tarihinden itibaren, 295,24 TL'sine ıslah tarihi olan 25/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Davalı vekili süresinde ve usulüne uygun olarak yerel mahkeme kararını temyiz etmiş, ancak 02.09.2016 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiştir. Feragat, 6100 sayılı HMK’nın 307. maddesi ve genel hükümler uyarınca istemde bulunanın talep sonucundan vazgeçmesidir. Dilekçeye ekli vekaletname kapsamından davalı vekilinin temyizden feragat yetkisinin olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, öğrenci taşıma sözleşmesinin feshi nedeniyle peşin ödenen ücretin iadesi istemine ilişkin olup. 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesi uyarınca, taşıma hukukundan doğan hukuk davaları, ticari dava sayılacağından, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un uygulanmasını gerektirir bir husus yoktur.

Dava tarihi itibariyle de 6502 sayılı Kanun'un henüz yürürlüğe girmediği, herhalukarda aynı Kanun'un geçiş hükümlerini düzenleyen geçici 1. maddesinin “bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalar açıldıkları mahkemelerde görülmeye devam eder” hükmü uyarınca taşıma sözleşmesinden kaynaklı somut uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinin görev tanımı içinde olduğu gözetilerek işin esasına girilmeksizin görev yönünden davanın reddine karar vermek gerekirken, tüketici mahkemesi tarafından yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.