Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/7345 K.2017/4669

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/07/2015 tarih ve 2012/468-2015/324 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Türkiye İmar Bankası TAŞ. kaynaklı kamu açığının tahsilini teminen Bankacılık Kanunları Hükümleri gereğince 2003 yılından beri TMSF Fon Kurulu tarafından verilen karar ile devir alınan davacı şirketin, TMSF tarafından yönetildiğini, Fon'un Denetim Kurulunun verdiği rapora göre davalı ...'ın ve ...'ın yurt dışı seyahatlerine ilişkin seyahat sürelerini aşan miktarda 4.410,07 TL ve 1.338,40 TL fazla harcırah çektiklerini ileri sürerek bu harcırahların faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin görevde bulunduğu süre içinde TMSF için yaptığı iş seyahatinin faturalarını TMSF' den şirket için yaptığı iş seyahatinin faturalarını ise ilgili şirketten tahsil ettiğini, ABD de Cem Uzan tarafından bir çok şirkete karşı açılan davaların kazanıldığını, Cayman Adalarında sicile kayıtlı Uzanlar'a ait kıymetli yatların sicil terkin davalarının takip edildiğini ve yatların temiz bir sicil ile şirket bünyesine tahsilat kazandırdığını, bütün yurt dışı seyahatlerinin fon başkanlık makamının görev ve yetkilendirmesi ile yapıldığını, yol hariç diye yapılan görevlendirmelerin bir gün olmasına rağmen bazen üç gün sadece yolun sürdüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, bütün seyahatlere yönetim kurulu başkanı sıfatı ile katıldığını, avukat olarak görevlendirmesine gerek olmadığını, 12 kişilik yurt dışı dava ekibi ve denetçiler ile birlikte dava dosyalarının takiplerini yaptıklarını, yabancı ülkelerdeki şirketlerin bankaların idaresi için yabancı savcılıklarla işbirliği ve çalışma yaptıklarını, bunun için anlaşma yapılan Plaza Tur'dan seyahat, konaklama ve uçak biletleri için hizmet alındığını, onlarca kişi arasından sadece iki kişiye dava açıldığını, davanın kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; uçak biletleri ve diğer harcırahlarda bir mükerrerlik olmadığı, gün farkı nedeniyle sadece ...'ın 310,00 TL'lik günlük yevmiyeyi fazla aldığı saptandığı gerekçesiyle bu miktar için ... yönünden davanın kısmen kabulüne, davalı ... hakkındaki davanın ise herhangi bir fazla harcaması tespit edilemediğinden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'ni geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL'dir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek 310,00 TL 'nin davalı ...'tan alınmasına, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Karar davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla hükmedilen miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.