KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2016/7474 E., 2018/912 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2018
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
....
Taraflar arasında görülen davada .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2015 gün ve 2014/675-2015/730 sayılı kararı bozan Daire’nin 16/03/2016 gün ve 2015/15346-2016/2880 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinden yatırılan paranın tamamının geri alınabileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantileri ile "... .... AG Taahütname" ve .... Group AG'ye ait bir adet tahsilat makbuzu karşılığı 31.000,00 ... tahsil ettiğini, davalı ...'ın .... Grubu tüm şirketlerin ve İşviçre'de kurulu .... Group AG'nin yönetim kurulu başkanı olduğunu, ....
Grubu şirketlerin genel olarak birbirine ortak olup yönetim kurulu üyelerinin aynı olduğunu, malvarlıklarının birbirine karıştırıldığını, hukuka aykırı faaliyetlerini bu grift şirketler topluluğu yapısında gizlediğini, yurt dışında kurulan şirketlerin .... ...
Grubu şirketlerin uzantısı olduğunu, yurt dışında sermaye toplayarak grubun diğer şirketlerine kredi sağlamak amacıyla kurulduğunu, davalı ...'ın kurduğu bu sistemle binlerce yatırımcıyı dolandırarak haksız çıkar sağladığını, tüzel kişilik perdesinin aralandığını ileri sürerek, 31.000,00 CHF'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2016/7474, K. 2018/912, 8 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama