Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/821 K.2017/1572

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08/07/2014 gün ve 2013/160 - 2014/177 sayılı kararı onayan Daire'nin 27/10/2015 gün ve 2014/15284 - 2015/11120 sayılı kararı aleyhinde Davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, davalının, müvekkili şirketin ortağı ve münferiden şirketi temsile yetkili müdürü iken 04.06.2009 tarihli hisse devir sözleşmesi ile hisselerini dava dışı kişiye devrederek ortaklıktan ve müdürlükten ayrıldığını, hisse devir sözleşmesinde, davalının şirket adına imzaladığı ve şirket tarafından ödenmesi gereken kambiyo senetleri ile banka teminat mektuplarının dökümünün gösterildiğini, yine sözleşmeye, devir tarihinden önceki dönemde davalının şahsı ile ilgili yapmış olduğu işler nedeniyle şirket adına verilmiş olan çek ya da senetlerden dolayı diğer ortağın her hangi bir sorumluluğunun olmadığına,

bu evrak ile ilgili bir işleme maruz kalınması halinde ihtarata gerek kalmaksızın söz konusu borcun davalı tarafından ödeneceğine ilişkin hüküm konulduğunu, bunun dışında davalı ile müvekkili şirket arasında 16.07.2009 tarihli ibraname başlıklı belgenin düzenlendiğini, burada da davalının, gerek şirkette yetkili olduğu döneme ilişkin gerekse sonrasında yetkili olarak imzaladığı borçlandırıcı tüm senet, çek vb. evraktan dolayı şirket ve ortaklarının hiç bir şekilde sorumlu olmayacaklarını kabul ve taahhüt ettiğini, daha sonra davalının kardeşi Nejmi Kaya'nın, müvekkili şirket adına davalı tarafından keşide edilmiş 30.01.2009 keşide,

30.03.2010 vade tarihli bonoya dayalı olarak takip başlattığını, davalının, ortaklıktan ayrıldıktan sonra şirket adına geçmiş tarihli bono düzenleyerek kardeşi Nejmi Kaya'ya verdiğini anladıklarını, haciz uygulanmasını önlemek için adı geçen alacaklı ile müvekkili arasında 16.07.2010 tarihli protokolün imzalandığını, bu protokole göre icra takibine konu bono karşılığında alacaklıya 7 adet bononun verildiğini ancak gerçekte bir borç bulunmadığından söz konusu bonolar nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine ilişkin dava açtıklarını, bu davanın reddedildiğini, söz konusu bonolardan ikisinin alacaklısına ödendiğini,

davalının imzaladığı 04.06.2009 ve 16.07.2009 tarihli belgeler karşısında ödenen bono bedellerinden sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, her bir davada ayrı ayrı 100.000 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Asıl davada 06.09.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile yargılama sırasında ödenen 118.000 TL'nin de tahsili talep edilmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, ıslah talebinin mahkemece işleme alınmamasına ilişkin ara kararının hüküm fıkrasında yer almamasına ve bu hususun temyize konu edilmemesi nedeniyle anılan talep bakımından vekalet ücreti takdirine yönelik temyiz talebinin de dikkate alınamayacak olmasına göre, davalı vekilinin HUMK 440. Maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekmiştir.