Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/8584 K.2017/6681

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 01/12/2015 tarih ve 2013/1607-2015/1859 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 20.12.2010 tarihinde 60 ay vadeli 480.000 TL bedelli konut finansman kredisi kullandığını, kredinin kullandırılması için davacıdan 6.000 TL proje komisyonu ve 600 TL diğer masraflar adı altında olmak üzere toplam 6.600TL tahsil edildiğini, yapılan tahsilatların haksız ve hukuka aykırı olduğunu, bu krediden ayrıca KKDF ve BSMV adı altında kesintiler yapıldığını, bu kesinti kalemlerinin de haksız olduğunu, bu kesintilerin yapılmaması için davalıya başvurduğunu, davalı bankanın olumsuz cevabı üzerine başka bir bankadan kredi çekerek işbu kredinin vadesinden önce kapatıldığını,

davalı bankanın vadesi gelmemiş taksitlerden de faiz tahsil ettiğini, başka bir bankadan çekilen kredi için de masraf yaptığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile komisyon ve masraf adı altında yapılan kesintiler için 1.000 TL'nin erken kapama nedeniyle usul ve yasaya aykırı şekilde tahsil edilen faiz için 1.000 TL'nin KKDF adı altında yapılan kesintiler için 1.000 TL'nin, BSMV adı altında yapılan kesintiler için 1.000 TL'nin ve çekilen ikinci kredi nedeniyle uğranılan zarara karşılık 1.000 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ticaret mahkemesinin görevli olduğunu, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın, davacı ile davalı banka arasında düzenlenen genel kredi sözleşmesine dayalı olarak davacıya kullandırılan ticari krediden kaynaklandığı, bu sözleşmenin niteliğine göre 6502 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, uyuşmazlığa genel hükümlere göre asliye ticaret mahkemesinde bakılma zorunlu olduğundan 6502 sayılı Kanunun 73, HMK'nin 114/1-c, 115/1. maddelerine göre mahkemenin görevsiz olduğu, gerekçesiyle davanın usulden reddine ve dosyanın görevli İstanbul Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.