Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/9116 K.2018/1763

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/04/2016 tarih ve 2015/170-2016/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu 2014/20172 numaralı “... ...

ŞEKİL” markası için 29 ve 30. sınıfta yer alan mallar için başvuru yaptığını, bu başvurudan 30. sınıfta yer alan "...lar, makarnalar, erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, mayalar, kabartma tozları, her türlü un, irmik, nişasta" emtialarının çıkartılmasına karar verildiğini, bu karara karşı ... nezdinde itiraz edildiğini, ancak itirazın reddedildiğini, verilen bu red kararının hukuka aykırı olduğunu, başvuruda yer alan “...” ibaresinin coğrafi olduğunu, tek başına ayırt ediciliği olmasa da bu tür coğrafi adların yanına “baklavacı”, “restaurant”, “balıkçılık”,

“...” gibi faaliyetleri bildiren kelimelerin getirilmesi halinde tescil edilebileceğinin kabul edildiğini, başvurudan çıkartılan malların “...” İline özgü, ... İli ile ünlenmiş ürünler olmadığını, ... ...” ibaresi ile 30. sınıfta yer alan kısmi redde konu olan mallar arasında sıkı bir ilişki bulunmadığını ileri sürerek dava konusu “... ...

ŞEKİL” ibareli marka tescil başvurusunun 30. sınıftaki “...lar, makarnalar, erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, mayalar, kabartma tozları, her türlü un, irmik, nişasta” emtiaları açısından tescil işlemlerinin devamına, ... ...’ nin 14.04.2015 tarih ve 2015-M-2643 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, başvuru konusu “... ...” ibaresinin orta düzey tüketicilerce algılanacak bir ibare olduğunu, ortalama düzeydeki tüketici kitlesinin tamamına yakının hiçbir özel zihni çabaya mahal kalmadan ve doğrudan doğruya "... ..." ibaresini başvuruda reddedilen emtiaların, cinsini, çeşidi ve vasfı olarak algılanacağını, dolayısıyla ... ... ibaresinin kısmi mal ve hizmetler için doğrudan tanımlayıcı nitelikte olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; marka başvurusunda reddedilen 30. sınıfta yer alan "...lar, makarnalar, erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, mayalar, kabartma tozları, her türlü un, irmik, nişasta"emtialarının cins, çeşit, coğrafi kaynak oluşturan tanımlayıcı nitelikte olduğu, herkesçe kullanılabilecek ve kimsenin tekeline verilemeyecek ibarelerin bu kapsamda olduğu, tanımlayıcı bir ibarenin herkesin kullanımına açık olması gerektiği, bir kişinin tekeline verilmesinin söz konusu olmadığı, ortalama tüketici kitlesinin reddedilen emtialar yönünden başvuru konusu işareti marka olarak algılamasından ziyade cins, vasıf, yöresel kaynak tarzında bir ibare algılayacağı, bu açıdan

reddedilen emtilarda yöresel ürün - tanımlayıcı oluşturan ibarenin 556 sayılı KHK 7/1-c maddesine göre mutlak red engeli oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.