Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/9147 K.2016/8346

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2015 tarih ve 2014/145-2015/114 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi her iki taraf vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili hakkında ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2011/2773 esas sayılı dosyasından ilamsız takip yapıldığını, davacı şirketin 2008 yılı Aralık ayından itibaren gayri faal olup, bu tarihten sonra herhangi bir üretim yapmadığını, dolayısıyla davalıdan herhangi bir hizmet alımının söz konusu olmadığını ileri sürerek, davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş 17.10.2014 tarihli dilekçe ile borcun bir kısmının ödendiği iddiası ile istirdat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, takibe konu alacağın davacı ile yapılan sözleşme ve ekindeki yönergeler ile kesilen fatura ve cari hesap ekstreleri olduğunu, davacının TSE markasını kullanıp kullanmamasının sonuca etkisi olmadığını, sözleşme hükümlerine göre şayet üretim yapıyorsa bu markayı kullanma hakkının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin 2009 ve 2010 yıllarında davalı kurumdan TS 1330 ve TS 3810 yarım yağlı tip yoğurt ve yarım yağlı tip ayran markalarına ilişkin satış cirosunun olmadığı 19/08/2010 tarihi itibariyle TSE uygunluk belgelerinin iptaline karar verildiği, bu tarihten sözleşmenin fesih edildiğine yönelik dosya kapsamında delil bulunmadığı, davacı şirketin davaya konusu icra dosyası nedeni ile davalı kuruma borçlu bulunmadığı, davacının istirdat istemi yönünden ise, istirdat istemine konu ödemenin farklı bir icra dosyasına yapılmış bulunması nedeni ile belirtilen hususta herhangi bir değerlendirme yapılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, her iki taraf vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava menfi tespit ve istirdat istemine ilişkin olup, uyuşmazlık marka kullanım tip sözleşmelerine dayalı olarak düzenlenen fatura bedellerine konu borcun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. TSE markasının kullanımı karşılığı ücretin yönerge uyarınca ekindeki ücret çizelgesine göre belirlendiği hususunda taraflar arasında anlaşmazlık söz konusu değildir.

Davaya konu borca ilişkin olarak yeni yönergenin yürürlüğe girdiği 31.12.2009 tarihi ile dava konusu marka kullanım sözleşmesinin feshedildiği 19.08.2010 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak yönerge hükümleri değişmiş olup, Yönergenin 5.9. maddesi "TSE'ye ait markaların verildiği her bir ürün belgesi için her yılın ocak ayı içerisinde belgenin bir önceki kullanıldığı yıla ait yıllık marka kullanma ücreti tahakkuk ettirilir.

İlk defa verilen belgeler için marka kullanma ücreti o yılın sonuna kadar belgenin kullanıldığı süre için hesaplanarak tahakkuk ettirilir. Belge iptali yapılması durumunda marka kullanma ücreti aylık bazda tahakkuk ettirilir." hükümlerini ihtiva etmektedir.

Yönerge uyarınca marka kullanma bedelinin hesaplanma yönteminin ve ücretin yönerge ve yönergeye ekli ücret çizelgesi ile belirlenmiş olması karşısında; kurum alacağının yeni TSE ürün belgelendirme ücretlendirme yönergesi ücret çizelgesi kapsamında hesaplanarak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; mahkemece, 31.12.2009-19.08.2010 tarihleri arasındaki dönemde marka kullanım hakkı tanınan ürünlerin üretiminin yapılmadığı gerekçesine dayalı hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.