Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/9489 K.2018/2135

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22...2015 tarih ve 2013/81-2015/826 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkilinin marka ve tasarım tescilli olarak kullandığı 1000 gr'lık "..." paketlerini renk, dizayn, ambalaj ve isim ile aynen taklit ederek “... ..." markası adı altında piyasaya sürdüğünü ileri sürerek haksız rekabetinin men'ine, maddi ve manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin çay ürünlerinde kullandığı markasının "..." olduğunu, davacı tarafın iddia ettiği gibi "..." ibaresinin bir marka olarak kullanılmadığını, bu ibarenin çayın ürünü belirtmek için kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; dava konusu ambalajı ile davacı adına tescilli markası arasında ilişkilendirme ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına mahkemece tecavüz teşkil edecek şekilde üretilen çay, poşet ve paketlere el konulması talebinin toplatma kararını da içerdiğinin anlaşılmış olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

...- Dava, tescilli marka ve tasarım hakkına yönelik haksız rekabetin durdurulması, maddi, manevi tazminat, tecavüz teşkil eden ürünler ile bunları üretmeye yarayan araç ve makinelerin imhası istemlerine ilişkindir. Mahkemece de benimsenen bilirkişi raporunda da ifade olunduğu üzere davalı şirketin, davacı tarafa ait hem tescilli marka hakkını, hem de tescilli tasarım hakkını ihlal edecek şekilde çay emtiası üretip pazarladığı, eylemin aynı zamanda haksız rekabet teşkil ettiğinin usulünce saptanmış olması isabetlidir. Davacı tarafça tazminat seçeneği olarak "davalının tecavüz ettiği marka yoluyla elde ettiği kâr seçeneğine dayandırılmıştır.

Davalının hem marka hem de tasarım hakkına tecavüz ettiği dikkate alındığında, herbir sınai hakkın tanınmışlık ve etki düzeyi de dikkate alınarak, marka ve tasarım için ayrı ayrı kâra etki oranı değerlendirilmesinde bulunmak yerine, tasarım hakkı yönünden, marka hakkına dayanarak talep edilebilecek tazminatın %...'u, toplam kârın ise %1'i oranında tazminat hesabı yapılmasının yasal dayanağı bulunmamaktadır.

Tasarım hakkına konu tasarımların da, bir ürünün veya ambalajının dıştan görünümüne ilişkin şekli koruduğu, bir ürünün tercih edilmesinde o ürünün markası kadar, hatta bazen markadan bile daha fazla etki edebileceği ve o üründen elde edilebilecek kâra önemli katkı sağlayabileceği dikkate alınarak, mahkemece daha uygun bir tazminat oranı ve miktarı belirlenmelidir.

Ayrıca, mahkemece, hem tasarım hem de marka haklarının ihlali niteliğinde olan eylemin ağırlığı ve süresi göz önüne alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken düşük miktarda manevi tazminat takdiri doğru olmamış ve kararın davacı lehine bozulmasına karar vermek gerekmiştir.