Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/1053 K.2018/4970

Taraflar arasında görülen davada ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.04.2016 tarih ve 2015/430-2016/319 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette genel müdür olarak işe başladığını, daha sonra yönetim kurulu üyesi seçildiğini, son ücretinin 14.167,00 Euro olduğunu, davacının 20/04/2007 tarihinde nedensiz ve bildirimsiz olarak işten çıkartıldığını, kıdem ve ihbar tazminatı, maaş, yıllık izin ve prim alacaklarının ödenmediğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik toplam 6.000,00 TL alacağın faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle, 1.000 TL' lik kıdem tazminatı talebini 7.245,51 TL'ye, 1.000 TL ihbar tazminatı talebini 45.052,38 TL'ye, 1.000 TL ödenmemiş 20 günlük bakiye ücret alacağını 17.280,91 TL'ye 1.000 TL ücretli izin alacağını 24.241,55 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davacının danışman olarak davalı şirkete hizmet verdiğini, boşalan yönetim kurulu üyesi yerine yine hizmet akdi ile değil vekalet ilişkisi ile çalışmaya devam ettirildiğini, davacı çalışan olmadığı için kendisine bir ücret ödenmediğini, sigorta primlerinin ödenmediğini, kendisine prim ödeneceği hususunda şirket yönetim kurulu kararı ile alınmış bir karar bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlık da vekalet hükümlerinin uygulanması gerektiği, taraflar arasındaki yazışmalarda 8.333,33 USD ücret ödemesi kararlaştırılmış iken, bu ücretin 01/01/2007 tarihindenitibaren aylık 14.167 USD ve yıllık 170.000 USD olarak belirlendiği, yine harcırah konularında alınan eşya ve giderlerin şirkete ait olduğu ve kullanılmayan harcırahların şirkete ait olacağının anlaşıldığı, hizmetin ücretsiz verilmesinin hayatın olağan akışına ters olduğu, taraflar arasında işçi statüsüne bağlı hizmet akdi bulunmadığı,

danışmanlık görevi nedeniyle davacının aldığı ücretin 14.167 USD olup 20 güne tekabül eden kısmının 9.444,66 USD olacağı, dava konusu ıslah ile artırılan talep TL oluğundan bu miktarın dava tarihindeki kur üzerinden TL'ye resen çevrilmesi ile 11.983,38 TL olacağı, yazışma ve belgelerde havuzda 34.020 USD prim olduğu ve bu primlerin 8.000 USD' sinin Sara Bisa'ya ait olduğu, 26.020 USD'sinin ise davacıya ait olduğu, bu tarihten sonra prim tahakkukuna dair belge bulunmadığı, prim alacağının fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 1.000 TL olarak talep edildiği, harcırah talebinin;

kıdem, ihbar, ücretli izin alacağına yönelik taleplerin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 11.983,38 TL bakiye ücret alacağı ile 1.000 TL prim alacağı olmak üzere toplam 12.983,38 TL'nin 2.000 TL'sine dava tarihinden, 10.983,38 TL’sine ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.