Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2017/1060 K.2018/4641

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19/07/2016 tarih ve 2015/337-2016/549 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 11/01/2012 tarihinde başlayacak olan eğitim için davalı .... uçağı ile Londra'ya gitmek amacıyla 09/01/2012 günü ...

Havalimanı Dış Hatlar Terminaline geldiğini, check-in yaptırmak için Türkiye Cumhuriyeti ve Kanada pasaportunu, diğer belgeleri davalı .... çalışanı olan davalı ...'ye teslim ettiğini, yapılan işlemler sırasında bagaj ağırlığının fazla çıkması üzerine müvekkilinin kontuara yönlendirildiğini, ancak işlemler devam ettiği için pasaport ve diğer evraklarının davalı ...'de kaldığını, müvekkilinin bagaj işlemlerini tamamladıktan sonra davalı ...'den evrakları talep ettiğinde evrakların kendisinde olmadığını beyan ettiğini, ancak kayıp evrakların aynı gün davalı ... tarafından Londra’da bulunduğunu, aynı gün İstanbul'a geri gönderildiğini,

fakat müvekkiline bu konuda haber verilmediğini, söz konusu evrakların teslim edilmediğini, önceden ayarlanmış olan master programının aksamaması için yeniden Türkiye Cumhuriyeti ve Kanada pasaportu ile İngiltere vizesi almak için işlemlere başladığını, 10 gün içerisinde bu işlemleri tamamladığını, yeniden masraf yaptığını,

davalıların ihmalkar bir tutum sergileyerek müvekkilinin maddi manevi büyük sıkıntılar yaşamasına sebep olduklarını ileri sürerek 50.000,00 TL manevi ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.500,00 TL maddi tazminatın 09/01/2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kusuru olmadığını işlemlerin muhatabının davalı .... olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ... vekili, davacının haksız olduğunu, taleplerinin fazla olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı ..., davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davacının Ankara'ya gidiş geliş, yol, kalma, yeme, içme masrafı dahil olmak üzere makbuzlu masraflarla birlikte toplam zararın talebi doğrultusunda 1.500.00 TL olduğu, davacının yaşadığı olayın manevi yönü,olayın oluş tarzı, yaşanan stres, davacı tarafın sosyal konumu hak ve nesafet kuralları gereğince takdiren 10.000 TL manevi tazminat belirlendiği,

manevi tazminatın kuruluş gerekçesi de dikkate alınarak bu miktar üzerinden faiz talebinin reddi cihetine gidildiği gerekçesiyle davacının maddi tazminat davasının kabulüyle 1.500,00 TL maddi tazminatın, masrafların yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsil tahsili ile davacı tarafa ödenmesine, davacının manevi tazminat talebinin davalı ... yönünden kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den alınarak davacı tarafa verilmesine, bu husustaki faiz talebinin reddine, diğer davalılar yönünden manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı .... vekili temyiz etmiştir.

1-Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesine göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 19.07.2016 tarihi itibariyle 2.190,00 TL'dir.

Davacı tarafça 1.500.00 TL maddi, 50.000.00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsili talep edilmiş olup, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.500.00 TL maddi tazminatın davalılardan, 10.000.00 TL manevi tazminatın davalı ...’den tahsiline karar verilmiştir. Bu durumda davalı .... bakımından kabul edilen miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre anılan davalı yönünden temyiz sınırının altında kalmaktadır.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı .... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Davacı, 1.500.00 TL maddi, 50.000.00 TL manevi tazminatın 09.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, mahkemece, davalı ... bakımından kabul edilen 10.000.00 TL manevi tazminata ilişkin faiz istemi manevi tazminatın kuruluş sebebi gerekçe gösterilerek reddedilmiş ise de doğru olmamıştır. Buna göre, kabul edilen manevi tazminat talebi bakımından faize de karar verilmesi gerekirken faiz talebinin reddi doğru görülmemiş, kararın açıklanan bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.